امسال هم مثل سالهای دیگه و قتی ماه داره به زیبایی بی حد خود نزدیک می شه همه خیابونا و کوچه ها آذین بندی شدند تا بگویند که تولد بهترین نجات دهنده انسان در راه است . از همه جا خبر می رسه که برای آمدن روز تولدت همه خوشحالند و پایکوبی می کنند اما...اما تولد شما کجا و ظهورتان کجا...
باز هم ماه از تمام شب های سال زیباتر شده و تا ۳ شب دیگر به زیباترین حد خود می رسد تا آمدن یوسف فاطمه را نوید دهد تا بگوید که زیباروی بسیار فراتر از او در راه است ولی... ولی چرا ما او را نمی بینیم.آیا فقط اینکه هرسال کوچه ها و خیابانها رو آذین بندی کنیم او می آید...
آیا انتظار کشیدن به زیبا شدن ظاهری است به گفتن اللهم عجل لولیک الفرج است یا به گفتن یا مهدی ادرکنی نه هیچ کدام ما باید درون قلبمان را برای او آراسته کنیم باید ایمانمان را در انتظارش آراسته کنیم ما باید زندگیمان را عوض کنیم البته همه اینها در صورتی است که عاشقتان باشیم مگه نه اینکه افرادی هستند که شما را انکار می کنند مگه نه افرادی هستند که برای سیاست در پناه شما هستند و مگه نه افرادی که برای به مسخره گرفتن شیعیان به شما توهین می کنند
خدایا ... خدایا نمی دونم چرا امروز حالی دیگر دارم نمی دونم شاید یکی از اون نظراتی را که خواندم مرا اینطور ناراحت و عصبانی کرد نظری که در این وبلاگ توسط یک بیننده درج شده بود که اینچنین بی مهبا به شما توهین کرد و من حتی تصمیم گرفتم تا این وبلاگ نویسی را متوقف کنم اما بعد از آن دیدم نه این افراد واقعا کمند در این جامعه شیعه وقتی ادامه دادم فهمیدم تمام جوانان به شما علاقه مندند و با نظرات خود مرا ترغیب به این کار ارزشمند کردند و من امروز دست تمام دوستانی که مرا در بهتر شدن این نوشته ها یاری کردند میبوسم تمام دوستانی که به من افتخار دادند و به من یاری رساندند...
برای روزی که متولد شد می گویم که جهان ندید دیگر کسی مانند او اگر چه هنوز نمی بیینند همه او را و برای روزی که خواهد آمد نیز می گویم که می بینند همه کسی را که منتظرش بوده اند و کسی که جمالش عیسی را مسلمان می کند و کسی که عدالت واقعی نه عدالتی که ما از آن چیزی نمیبینیم در این جهان پر از جنگ و نابرابری را گسترش میدهد
پس به رسم ادب فقط میگویم تولدت مبارک مهدی جان
در انتظار شما که همانا چهاردهمین ماه تابان معصوم هستید
